ในวันหนึ่ง . . . ที่เธอทรุดตัวลงกับพื้น ร้องไห้คร่ำครวญ อย่างคนขวัญเสีย เธอกล่าวโทษ ทุกสิ่งทุกอย่าง ว่าไม่ได้เป็นอย่างที่เธอหวัง . . . ไม่มีอะไรเป็นอย่างใจ ไม่มีใครเข้าข้าง
ความเจ็บปวดที่เธอได้รับมา มันมากมายมหาศาล เกินกว่าสิ่งใด . . . จะเยียวยา เธอปล่อยให้น้ำตาไหลริน ไม่ขาดสาย ปล่อยให้หัวใจทุกข์ระทม . . . ปล่อยความฝันให้แตกสลาย . . . กอดเข่านั่งมอง . . . ความพ่ายแพ้ของตัวเอง
มีสักวินาทีไหม . . .? ที่เธอจะหันกลับมามองตัวเอง อย่างถ่องแท้ ดวงตาที่เอ่อล้น ด้วยน้ำตานั้น พร้อมที่จะเปล่งประกาย ความสดใส ริมฝีปากที่บิดเบี้ยว ด้วยความเจ็บปวด พร้อมที่จะยิ้มร่า . . .สองขาที่ทรุดลงอย่างอ่อนล้านั้น พร้อมที่จะหยัดยืน และหัวใจของเธอยังเต้นแรงอยู่ ไม่ได้แผ่วเบาลงไปเลย
มีสักวินาทีไหม . . .? ที่เธอจะมองทุกสิ่งทุกอย่างรอบ ๆ ตัว ทางข้างหน้าทอดยาว . . . รอให้เธอมาเหยียบย่าง โลกใบนี้กว้างใหญ่ รอให้เธอออกไปเรียนรู้ ความหวัง . . . เป็นประกายเรืองรอง รอจะโชติช่วง ในดวงตาของเธอ ความฝันยังโลดแล่นอยู่ในวันพรุ่งนี้ ความสุขปนไปในอากาศ รอให้เธอสูดลมหายใจให้เต็มปอด
ญาติพี่น้อง … รักและห่วงใยเธอ เพื่อนฝูง .. เอาใจช่วยเธอ และคนอีกมากมายที่อยู่รอบ ๆ ข้าง พร้อมจะเป็นกำลังใจนำเธอไปสู่ชัยชนะ ถ้าไม่ใช่เพราะตัวเธอเองแล้ว ใครกัน ... ที่ทำให้เธอแพ้
แค่ผิดหวัง . . . เพียงครั้งเดียว เธอก็รู้สึกแล้วว่า . . . ชีวิตนี้หมดหวัง แค่คนที่เธอรักคนหนึ่งเดินไปจากชีวิต เธอก็รู้สึกแล้วว่า . . . คนทุกคนเดินจากชีวิตเธอไปหมด
แค่เธอร้องไห้ . . . เพียงหนึ่งครั้ง เธอก็รู้สึกแล้วว่า . . . เธอจะไม่มีวันยิ้มได้อีก โดยที่เธอไม่ได้นึกเลยว่า นั่นเป็นเพียงแค่ความรู้สึก . . .ไม่ใช่ความเป็นจริง เธอเสียใจ ก็แค่วันนี้ ตอนนี้ ความเป็นจริงคือไม่ใช่ตลอดไป คนที่จากเธอไปก็แค่ไม่กี่คน ความเป็นจริงคือ . . .เธอยังมีใครอีกมากมายที่อยู่กับเธอ
จริงอยู่ . . . เมื่อเธอเป็นคนสัมผัส เป็นคนพบเจอ เธอย่อมมีสิทธิ์จะคิดจะรู้สึก แต่เมื่อรู้สึกแล้ว . . .ก็ต้องรู้สึกให้เพียงพอ ให้พอดี แค่นั้น แค่ตรงนั้น แค่เรื่องนั้น เพราะไม่นานทุกอย่างก็จะดีขึ้น
เมื่อเวลาตรงนั้นผ่านไป ไม่ใช่พอเกิดปัญหาขึ้นมาครั้งเดียว เธอก็รู้สึกเลยเถิดไปไกล คิดว่าจะต้องเป็นตลอดไป ไม่มีเหตุผลที่ต้องคิดไปไกล หรือต้องตัดสินว่านั่นคือ ความรู้สึกทั้งหมดที่เหลือจากเวลาตรงนี้ จะต้องเป็นอย่างนี้ตลอดไป
จะหมดหวังก็หมดหวังไป จะร้องไห้ก็ร้องไป แต่ขอให้เชื่อเถอะว่า . . . นั่นเป็นเพียงความรู้สึกที่จะรู้สึกไม่นาน แต่ความเป็นจริงของโลกจะทำให้เราเห็นว่า ความรู้สึกของเราไม่ใช่สิ่งที่จำเป็นที่สุด ความเป็นจริงต่างหากที่ทำให้ชีวิตเป็นชีวิตจริง
=-=-=-=-=-=-+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_+_++_+_+_+_+_+_+_+_+_+_=-=-=-=-=-=-=-===-=-
ตวัดเส้นเป็นรูปใจดวงหนึ่งเติมมนต์ขลังความคิดถึงเป็นฉากหลังเติมความรักของฉันเป็นพลังแต่ภาพยังรอใจเธอมาเติมเต็ม..